Kartvizit baskı: kâğıt, ölçü ve kesim

85×55 mm mi, 90×50 mm mi

Türkiye'de iki ölçü baskın: 85×55 mm ve 90×50 mm. İlki Avrupa standardına yakın. İkincisi eski usul yerli ölçü, kartvizitlik cüzdanlara göre şekillenmiş. Müşteri özel bir ölçü istemedikçe bu ikisinden birini seçin.

Başka ölçü de var: kare kartvizit, yuvarlak köşeli özel kesim. Standart dışına çıkınca kalıp ya da özel bıçak gerek. Süre de para da yukarı.

300 ile 350 gram arası kağıt

Kartvizit elde tutulup çekmeceye atılan bir kağıt; incesi burada tutmuyor. 300 ile 350 gram arası kuşe ya da bristol seçin. Bristolün yüzeyi mat ve hafif dokulu, kuşenin yüzü parlak ya da mat. İkisi de kartvizite gider, his ayrı.

Bir müşteri bir keresinde 170 gramla kartvizit istedi; "ince olsun, cüzdana daha çok sığar" dedi. Bastık, kart elde büküldü. İkinci baskıda 300 grama geçtik. Gramaj burada görünümden çok dayanıklılık işi.

Taşma payı ve tabakaya sığan adet

Arka planı renkli ya da resimli kartvizitlerde renk kenara kadar gitmeli; bunun adı tam kanama. Tasarımı kenardan taşma payı bırakarak hazırlayın. Bırakmadığınız işte kesim hizasında ince beyaz bir çizgi kalıyor.

Bir 70×100 cm tabakaya 85×55 mm kartvizitten yaklaşık yüz adet sığar; tabakanın kenar boşlukları ve kesim payı düşüldükten sonra. Kesin sayı için montaj programına bakın.

Kesim: giyotin mi, kalıp mı

Standart dikdörtgen kartviziti giyotin bıçağı düz keser; tabaka istif halinde birkaç bıçak darbesiyle tekli kartlara ayrılır. Yuvarlak köşe ya da özel bir şekil istiyorsanız tek çare kesim kalıbı. Süre de biraz uzun.

Kesimden sonra kenarlarda ince kağıt tozu kaldı mı, elinizle anlarsınız. Temiz bir işte kartları elden geçirin. Birkaç kartta hiza kaydıysa o partiyi ayırıp geri koyun.

Selefon ve lak isteğe bağlı

Kartvizit selefonsuz da gider, mat ya da parlak selefonla da. Selefon kartı neme ve çiziğe karşı biraz koruyor, elde tutuluşunu da değiştiriyor. Az adette selefonun masrafı orantısız büyük; düşük tirajda çoğu iş selefonsuz.

Nokta lak ayrı bir seçenek. Kartın belli bir yerinde, genelde logoda, parlak bir kabartma. Mat selefonlu zeminde nokta lak iyice belirginleşiyor; tasarımcıların ikisini birlikte istemesi bundan.

Kartvizitte dijital mi, ofset mi

Birkaç yüz kartvizit için dijitale gidin; kalıp ve ayar süresi yok, iş çabuk çıkar. Bin adedin üstünde birim maliyeti aşağı çeken taraf ofset baskı: kalıp ve ayar masrafı adede yayılıyor.

Her yeni personel için yirmi otuz kartvizit isteyen bir ofiste dijital her seferinde ucuza geliyor. Toplu yenilemede beş yüz adede çıkıldığında iki teklif neredeyse eşit; orada sıra ofsette.

Koyu zemin ve ince yazı bir arada zor

Koyu bir zeminde ince beyaz yazı istiyorsanız sonuç baskı hassasiyetine bağlı. Zemin dört renk üst üste bindiği için doygun; üstündeki beyaz yazı ise zeminde bırakılmış bir boşluk. O boşluk fazla inceyse register kayması harf kenarlarını bulandırır. Koyu zeminli kartvizitte yazıyı biraz kalın tutun, güvenli bir pay bırakın.

Az adet mi çok adet mi

Kişisel kullanımda genelde yüz ile beş yüz arası basılıyor; kurumsal bir ekipte bin adedin üstü olağan. Adet arttıkça birim fiyat aşağı, stok yukarı. Bir çalışan ayrıldı mı elde kalan kartları kullanmadan atarsınız. Bazı ofislerin yolu bu yüzden düşük adet ve sık aralık.

Çift taraflı kartvizitte hazırlık

İki yüzü de basılacaksa dosyada ön ile arkayı doğru sırayla dizin; yoksa makinede ters dönme çıkar. Bir yüz Türkçe, diğeri İngilizce olacaksa hangi yüzün ön sayılacağını önceden netleştirin. Netleştirilmemiş işlerde kesimden sonra hangi tarafın ön olduğu tartışma konusu.

Çift taraflı baskı kağıdı iki kez makineden geçirir, tek taraflıya göre biraz uzun. Ofsette sıra şöyle: tabakanın bir yüzü basılır, kurur, sonra tabaka ters çevrilip ikinci yüz için makineye girer. O kuruma beklemesini de işin süresine ekleyin.